Gosti

Ana Cicović

Ana Cicović je muzejski savetnik-arheolog Muzeja rudničko-takovskog kraja u Gornjem Milanovcu. Od 2009. godine je jedan od rukovodilaca na arheološkim istraživanjima srednjovekovnih lokaliteta na planini Rudnik u kojima su pored tri crkve, otkriveni ostaci naseobinskih i ekonomskih objekata, zgrade u kojim se obavljala administracija, kao i veliki rezidencionalni objekat ukrašen freskama.

Otkriveni predmeti su privukli veliku pažnju srpske naučne javnosti. Saradnik je na arheološkim iskopavanjima praistorijskog rudarstva na Rudniku. Član je Srpskog arheološkog društva. Učestvuje u dugogodišnjem projektu „Riznice crkava rudničko-takovskog kraja“.

Kroz prezentacije i najznačajnije izložbe „Srednjovekovni Rudnik“, „Dečje novine – gigant jugoslovenskog izdavaštva“, „Doktor Kosta Dinić“ (najbliži prijatelj kralja Petra I) i „Život u snazi motora – Mihailo Mika Borisavljević“ doprinosi promociji kulturnog nasleđa Gornjeg Milanovca u Srbiji i inostranstvu.

Aleksandar Marušić

Aleksandar Marušić, viši kustos istoričar, direktor Muzeja rudničko-takovskog kraja. Diplomirao na na Odeljenju za istoriju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. U Narodnom muzeju u Beogradu položio stručni ispit i stekao zvanje kustosa, a zatim i zvanje višeg kustosa. Od 2006. godine zaposlen u Muzeju rudničko-takovskog kraja.

Izložbe: Đeneral Božidar P. Terzić 1867-1939, Crkva Svete Trojice u Gornjem Milanovcu – nastajanje i trajanje, Takovski ustanak 1815: Srpske Cveti između sećanja i zaboravljanja, Obrenovići u Zbirkama Muzeja rudničko-takovskog kraja iz Gornjeg Milanovca i dokimentima Istorijskog arhiva Šumadije iz Kragujevca, Kada je grad bio brend, Noć muzeja u Brkovića kući, Vreme Obrenovića i njihovo pravo, Dinastija, rudničko-takovski kraj i stvaranje novovekovne srpske države, Naša sugrađanka kraljica Draga: Između slave i anateme.

Objavljuje stručne tekstove od 2006. godine: Rad Muzeja u periodu 2003-2006. godine, u: Zbornik radova Muzeja rudničko-takovskog kraja 3-4, Zaboravljeni Uroš Petrović, u: Slovo Ćirilovo, Godišnjak biblioteke „Braća Nastasijević“, Rudničko-takovski kraj u listu Pregled crkve eparhije žičke, u: Zbornik radova Muzeja rudničko-takovskog kraja 5, Obrenovići u muzejskim i drugim zbirkama Srbije 1,2,3,4,5,6, Obrenovići kao zadužbinari rudničko-takovskog kraja, Mitološki zbornik br. 34, Obrenovići i njihovo doba, katalog izložbe, Narodni muzej Aranđelovac, Dinastija, rudničko-takovski kraj i stvaranje novovekovne srpske države, u: Vreme Obrenovića i njihovo pravo, Muzej rudničko-takovskog kraja…

Viši kustos istoričar, direktor Muzeja rudničko-takovskog kraja

Radoš Gačić

Rođen u Loznju kod Gornjeg Milanovca, 1959. godine. Završio osnovnu školu u Loznju i Gornjim Banjanima, Gimnaziju u Gornjem Milanovcu i istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Diplomirao kod profesora dr. Miodraga Jovanovića koji mu je bio mentor za diplomski rad na temu „Crteži Paje Jovanovića“. Po završetku studija radio honorarno u sekretarijatu Filozofskog fakulteta i na Institutu za istoriju umetnosti pri Filozofskom fakultetu u Beogradu kao stručni saradnik na terenskom prikupljanju građe za zbornike i časopise Instituta.

Po povratku u Gornji Milanovac zaposlen najpre u “Dečjim novinama“ gde je objavljivao za brojna novinska i stručna izdanja članke, prikaze i studije iz oblasti kulture i umetnosti /u časopisu za vizuelne medije “MOMENT“, u časopisu za srednjoškolsku omladinu “VENAC“, u listu “Dečje novine“…/. Kroz višegodišnji rad u redakciji lokalnog lista „Takovske novine“ objavio veliki broj stručnih tekstova, prikaza izložbi i kulturno-umetničkih manifestacija kao i nekoliko feljtona o kulturno – istorijskim spomenicima Rudničko-takovsog kraja. Bio je član Udruženja likovnih i primenjenih umetnika Gornji Milanovac u okviru koga je učestvovao u osnivanju Kolonije „Mina Vukomanović Karadžić na Savincu i Bijenala minijature.

Od osnivanja Bijenala umetnosti minijature /1989./ učestvovao u organizaciji ove prestižne umetničke manifestacije kao i u organizaciji svih dosadašnjih izložbi Udruženja. Po zaposlenju u Muzej rudničko-takovskog kraja objavio je stručni rad na temu “Crkve brvnare rudničko-takovskog kraja“, rad u okviru polaganja državnog ispita za sticanje zvanja kustosa- istoričara umetnosti /Zbornik Muzeja/, rad na temu “Seoske crkve na području opštine Gornji Milanovac“ /Zbornik Muzeja/, i stručni rad “Crkva Svete Trojice u Gornjem Milanovcu“ /Zbornik „Glas crkve“/. Umetnički rukovodilac je Likovne kolonije Mina Vukomanović Karadžić od njenog osnivanja 1994. godine. Od tog perioda aktivno je proučavao život, rad i delo Mine Vukomanović Karadžić i prikupljao i objavljivao građu o ovoj znamenitoj srpskoj slikarki.

U Muzeju rudničko-takovskog kraja radio najpre kao pomoćnik direktora, a zatim pet godina kao direktor ustanove. Po prelasku u Kulturni centar radi kao urednik likovnog programa u Modernoj galeriji Kulturnog centra gde je vodio galerijski program u Modernoj galeriji, Likovnom salonu i Galeriji Doma kulture Rudnik, zatim organizacione poslove u okviru Likovne kolonije „Mina Vukomanović Karadžić“ i Međunarodnog bijenala umetnosti minijature, kao i izložbene programe u alternativnim gradskim i seoskim prostorima. Učestvovao je i u osnivanju, organizaciji i radu dečje Slikarske radionice “Zvezda-Helios“ koja izuzetno uspešnio radi u okviru istoimene fabrike boja u Gornjem Milanovcu. U lokalnom listu „Takovske novine“ objavio je niz stručnih i publicističkih feljtona na temu izdavaštva u Gornjem Milanovcu /od 1890. godine do danas/, o Međunarodnom bijenalu umetnosti minijature, o brojnim istorijskim, kulturnim i prirodnim znamenitostima Rudničko-takovskog kraja, istorijatu grada i opštine , o okružnim načelnicima i predsednicima opštine Gornji Milanovac od osnivanja varoši do danas.
Bavi se kaligrafskim radom, plesom i sakupljanjem gljiva i lekovitog bilja.

Kustos-istoričar umetnosti

Autori

Bojana Prole

Radi kao učiteljica u Osnovnoj školi „Duško Radović“ na Novom Beogradu 13 godina. Završila je Prvu beogradsku gimnaziju i Učiteljski fakultet u Beogradu. Tokom studija je primila priznanje za izuzetne uspehe u školovanju. Kod svojih učenika podstiče radoznalost i preuzimanje inicijative. Raduje se kad njeni prvaci porastu u dobre đake i još bolje drugare. U neposrednom radu sa učenicima primenjuje tehnike forum teatra i psihodrame, koji su i njoj samoj obeležili period odrastanja. U mladosti je bila član dramske grupe „Pozorište odrastanja“ koja je radila u okviru Centra za kulturu „Stari grad“.  Veruje da je igra dobar „neozbiljan“ način za dolaženje do ozbiljnih saznanja. Smatra da je rad sa decom dvosmeran proces u kom su obe strane na dobitku, ako postoji uzajamno poštovanje.

Od 2014. godine je saradnik nekoliko većih izdavačkih kuća. Napisala je recenzije za dva udžbenika Likovne i Muzičke kulture. Koautor je jednog udžbenika za Likovnu kulturu. Autor je nekoliko priručnika za nastavnike iz predmeta Priroda i društvo i projektne nastave. Godine 2018. osvojila je 2. nagradu na državnom nivou na nagradnom konkursu Digitalni čas koji je raspisalo Ministarstvo trgovine, turizma i telekomunikacija. Radila je kao pregledač probnih testova u okviru TIMSS projekta za koji je u našoj zemlji zadužen Institut za pedagoška istraživanja i bila je koordinator za TIMSS testiranje za OŠ „Duško Radović” 2019. godine. Član je Upravnog odbora Udruženja „Scio“ iz Gornjeg Milanovca od 2017. godine. Udruženje „Scio“ je nevladina, neprofitna organizacija koja sprovodi projekte u domenu edukacije i kulture. Bojana je kao član udruženja „Scio“ bila koordinator projekata Kod izvora i Moje mesto moj heroj, a trenutno je aktivan učesnik KA201 Erasmus+ međunarodnog projekta Agora.

Isidora Damjanović

Isidora Damjanović rođena je u Gornjem Milanovcu 1989. godine. Odrastala je u Prištini, Gornjem Milanovcu i Nišu. Diplomirala je 2017. godine na Filozofskom Fakultetu u Nišu na departmanu za filozofiju.

Tokom osnovnih akademskih studija, glavne oblasti njenog ispitivanja bile su antropologija i epistemologija. U svom diplomskom radu „Čovek i svet: ukrštanje perspektiva u antropologiji“, bavila se kritičkom analizom odnosa čoveka i sveta u saznajnom i praktičkom smislu.

Tokom master studija, napisala je više stručnih radova iz različitih filozofskih disciplina. Njen fokus interesovanja više je usmeren na epsitemologiju, etiku i filozofiju vaspitanja. Njeno intesresovanje usmereno je ka antičkoj filozofiji i egzistencijalizmu, ali i ka pitanju značaja uloge humanističkog, odnosno filozofskog načina promišljana u vaspitno-obrazovnim sistemima. Trenutno piše master rad na temu „Sokratovo negovanje duše u obzirima filozofije Jana Patočke“.

Od 2007. Godine učestvuje u projektima i programima raznih udruženja iz Niša i Gornjeg Milanovca. Danas radi kao ESL nastavnik engleskog jezika.

Predrag Lošić

Predrag Lošić, rođen je 1970. godine u Gornjem Milanovcu. Osnovnu i srednju školu završio je u rodnom gradu, a diplomu mašinskog inženjera stekao je u Kragujevcu.

Od 1998 – 2008. godine radio najpre na televiziji „Gornji Milanovac“, a potom i na televiziji „Grm“ AD, kao novinar – voditelj. U tom periodu je, osim svakodnevnih novinarskih poslova realizovao i nekoliko autorskih emisija od kojih je jedna od najgledanijih „Katalog kulture“ (2003 – 2008) – emisija koja je pratila ne samo aktuelna dešavanja u oblasti kulture Gornjeg Milanovca, već gledaocima pružala i dodatne informacije na polju književnosti, muzičke, filmske i pozorišne umetnosti.

„Nebeske igre“ (1998 – 2004) serijal o savremenim tokovima svetske vazduhoplovne industrije, emitovan na nekoliko televizija u Srbiji, još jedan je od autorskih projekata koje potpisuje Predrag Lošić.

Tokom rada na Televiziji realizovao je i nekoliko istorijskih emisija na temu „Stari Milanovac“ (2003 – 2005), kao i više putopisnih i dokumentarnih reportaža (2006 – 2008). Kao producent saradnik kompanije „NIKOP’ S“ iz Pariza učestvovao je u i realizaciji dokumentarnog filma „Miris pleha“ (2006/7), reditelja Predraga Pjera Nikolića.

Od 2008. godine Predrag Lošić je zaposlen u Kulturnom centru. Osim svakodnevnih poslova koji podrazumevaju kontakte i saradnju sa medijima, kao voditelj učestvuje u pripremi i realizaciji programa.
Kao član Organizacionog odbora doprinos je dao prilikom realizacije 11, 12, 13, 14. i 15. Međunarodnog bijenala umetnosti minijature, kao i 52. i 53. „Disovog proleća“.

Predrag Lošić je i dugogodišnji član Milanovačkog pozorišta. Prvu ulogu realizovao u predstavi „Nesrećna Kafina“ (1983, režija M. Kostadinov). Do sada je nastupao u dvadesetak predstava među kojima su najgledanije: „Ožalošćena porodica“ (B. Nušić), „Nedozvani“ (M. Nastasijević), „Stubovi društva“ (H. Ibzen), „Siroti mali hrčki“ (G. Mihić), „Parče noći“, „Porfirogeneza“ (Đ. Milosavljević), „Kofa je bušna“ (B. Knežević), „Medved i druge jednočinke“ (A. P. Čehov), „Tartif“ (Molijer), „Dr Šuster“ i „Profesionalac“ (D. Kovačević), „Gospođina majka je umrla“ (Ž. Fejdo) …
Uz Milanovačko pozorište nastupao je i za teatar „Estet“ iz Čačka (predstava „Sin domaćeg izdajnika“ (A. Bećić)), a sa predstavom „Prezentacija“ (B. Kapetanovića) debitovao je i na sceni teatra „Levo“ iz Beograda.

Nagrade:

– Pohvala na Festivalu amaterske pozorišne režije (FAPOR), Leskovac (2013) za ulogu „Inspektora“ u predstavi „Sin domaćeg izdajnika“ reditelja B. Bukumirovića.
– „Milivojev štap i šešir“ – najbolji glumac 10. festivala varoških pozorišta Srbije (Požarevac, 2014.), za ulogu „Ivana Ivanoviča Tolkačova“ u predstavi „Medved i druge jednočinke“.
– Nagrada publike na 58. festivalu amaterskih pozorišta Srbije (Kula, 2015.)
– Nagrada publike i nagrada „Dušan Hadži Manić“ za najbolju epizodnu ulogu na međunarodnom festivalu „Beskraj deset kvadrata“ (Prokuplje, 2015, 2017.)

Predrag Lošić je inicijator i tehnički koordinator „Školske scene“ – festivala pozorišnog stvaralaštva učenika osnovnih i srednjih škola sa područja opštine Gornji Milanovac.